ඔන්න දවසක් ලහිරු ගියා ඩුබායි. මියුසිකල් ෂෝ එකකට. මියුසිකල් ෂෝ තියෙන්නේ රෑටනේ. ඉතින් දවල් වරුවේ ලහිරු ඩුබායි හන්දියේ පොඞ්ඩක් ඇවිදලා බැලූවා. එතකොට එතනට එකපාරටම කෙල්ලෙක් දුවගෙන ආවා.

නංගි : ඔයා නේද රම්බරි සින්දුව කියන ලහිරු අයියා.

ලහිරු : ඔව් ඔව් නංගි මං තමයි ලහිරු අයියා

නංගි : නෑ වෙන්න බෑ. වෙන්න බෑ. විෂුවල් එකේ ලහිරු අයියා ලස්සනයිනේ. සුදුයිනේ මේ වෙන එක්කෙනෙක්ද කොහේද?

ලහිරු : නෑ. නෑ නංගි මං ලහිරු. විෂුවල් එකේ මේකප් වැඩි වුණ හින්දයි සුදු වුණේ. බලන්නකෝ මගේ මූණ. මං ලහිරුමයි.

කොච්චර පර සක්වල ගැහුවත් මං ලහිරු කියලා නංගි පිළි ගන්නේම නෑ. ඊට පස්සේ ලහිරු නංගිගේ ඔලූවේ අත තියලා දිව්රලා කිව්වා මං ලහිරු කියලා. ම්හ් ඒත් නංගි නෙමෙයි පිළිගන්නේ. ලහිරුට නිකම් ඇඩෙන්න වාගේ. ඊට පස්නේ නංගි කියනවා.

නංගි : හරි ඔයා ලහිරු අයියා නම් රම්බරි සින්දුව, විෂුවල් එකේ විදියට කියලා පෙන්නන්කෝ.

ඈ. මල කෙළියයි. මොනවා කරන්නද? ඩුබායිවල අදුරන කෙනෙක් පේන්නත් නැති එකේ ලහිරු ඕන දෙයක් වෙච්චාවේ කියලා රම්බරි සින්දුව කියලා පොඩි ඩාන්ස් එකක් දැම්මා. අම්මෝ ඊට පස්සේ තමයි යන්තම් නංගි පිළිගත්තේ මේ රම්බරි සින්දුව කියන ලහිරු අයියාමයි කියලා.

මේතියෙන්නෙ සිංදුව